Hij is de peetvader van mijn Grijze Zebravinken

Vandaag is hij helaas overleden, een grijze Zebravink man van 2009. Ik heb hem als jonge vogel gekocht bij Bart Houben en hij was één van mijn meest geliefde Zebravinken. 

Toen ik hem net had gekocht, speelde hij meteen prijs op de plaatselijke tentoonstelling. Hij had een formidabele kleur en een leuk type. Het was niet de grootste man maar zeker degelijk van formaat. Één tentoonstelling, éénmaal kampioen. Nadien heb ik hem enkel nog ingezet voor de kweek.  

Toegegeven, de eerste twee jaren heb ik er veel jongen uit gekweekt maar nooit echte toppers. Mooie kweekvogels maar toch... Tot ik er een pop heb bijgezet van Guido Jansegers. Deze pop had net dat tikkeltje meer volume en een top kop. De eerste ronde was meteen prijs. Prachtige jongen met een mooie kleur en een top kop. Die hadden ze duidelijk van de moeder meegekregen.  Het is dat nest jongen waarmee ik een grote stap vooruit gezet heb in de grijze Zebravinken. Ik had dat jaar een hele reeks mooie grijze Zebravinken om uit te kiezen.  

Ik heb er toen expliciet voor gekozen om zoveel mogelijk van deze jongen te houden. Als ik puur naar kwaliteit keek, was dat ook logisch. Mijn kweekboek raadde mij aan om ook wat vreemd bloed van andere koppels te houden. Maar ik heb resoluut voor kwaliteit gekozen.

Helaas stierf het jaar daarop zijn ideale partner tijdens de kweekvoorbereiding. Het was mijn eigen fout. Te weinig eten in het bakje en de pop met wie hij zo'n mooie jongen had, liet als eerste het leven. Ik heb toen geweend. Mijn hele kweekseizoen leek in rook op te gaan door een stomme vergetelheid met dramatische gevolgen.  

Toch was nog niet alles verloren. Wat als ik nu eens zijn dochter zou gebruiken? Deze had dezelfde fysieke eigenschappen van haar moeder en de kleur van haar vader. Het was het proberen waard... 

De koppeling vader op dochter was toch een redelijk succes. Het was niet de perfecte match zoals met haar moeder, maar ik ben er toch in geslaagd om de basis van mijn stam zo te verbreden. Ik heb nu voldoende materiaal om op verder te bouwen.  

Ondertussen was de grijze man 6 jaar geworden, maar ik was vastbesloten om hem dit jaar nog in te zetten voor de kweek. Ik had een mooie pop uitgezocht maar na twee rondjes onbevruchte eitjes wou ik hem even laten bekomen in de vlucht.  

Helaas, de dag nadien lag hij dood op de bodem van de vlucht. Wat jammer toch. Ik heb spijt dat ik niet meer leuke jongen uit deze man heb gekweekt. Maar aan de andere kant ben ik wel trots op de jongen die ik er wel heb uitgekweekt. En dat zonder deze man op te souperen als kweekman. 

Het voelt nu een beetje als het einde van een tijdperk. Maar misschien is het wel het begin van een nieuw tijdperk? 

grijzezebravinken