Op bezoek bij Versele-Laga

Vrijdag 3 juli ben ik met de Belgische Zebravinken Club op bezoek geweest bij Versele-Laga. Toen ze mij vroegen of ik wou meegaan, twijfelde ik even. Het was toch een eindje rijden tot in Deinze en een fabriek is ook maar een fabriek. Maar goed, ik had toch een weekje verlof, dus waarom niet. Je kan het al raden, ik ben uiteindelijk zeer blij dat ik heb toegestemd. Wat een ervaring!

Het eerste dat me opviel bij aankomst was dat de fabriek in twee stukken was verdeeld door de rivier die ertussen liep. We moesten dus eerst een brug over om bij de ingang te geraken. De ontvangst was zeer goed. Het was al zeer warm buiten, maar binnen stond de airco ons al op te wachten samen met koffie en een koekje. Er zijn slechtere manieren om een rondleiding te beginnen... Door het fileleed onderweg was nog niet iedereen aanwezig dus konden we alvast wat beter kennismaken met onze 'gids' Patrick Ghysels. Ik moet eerlijk bekennen dat ik hem - in tegenstelling tot enkele anderen - niet kende voor vandaag.

Toen we hoorden dat enkel Swa nog onderweg was - de anderen hadden zich omgedraaid wegens de hopeloze files -, zijn we maar van start gegaan. Patrick wou ons eerst wat meer vertellen over voeding en de problemen die kunnen veroorzaakt worden door voeding. We weten allemaal dat voeding belangrijk is. Op elke bijeenkomst hoor je iedereen bezig over de zaadmengeling die ze geven, hoe ze hun eivoer maken en welke supplementen zorgen voor een goede kweek. Maar toch vond ik het uitermate interessant om één en ander eens te horen van een specialist terzake. Natuurlijk weet ik ook dat hij voor een stuk ook verkoper is, maar zijn we dat niet allemaal een beetje?

Je weet het misschien wel, maar de twee laatste kweekseizoen waren niet zo schitterend bij mij. Veel sterfte bij de jongen en over het algemeen ook niet echt een productieve kweek. Tijdens de uitleg van Patrick had ik dan ook een aantal keer het gevoel dat de symptomen die hij beschreef ook bij mij voorkwamen. Wederom, ik bekijk dat kritisch en ga nu niet alle potjes in de winkel kopen. Maar het heeft me wel voor de eerste keer in 10 jaar Zebravinken houden, echt doen nadenken over de voeding die ik geef tijdens de kweek- en rustperiode. Ik ben nu voor mezelf een schemaatje aan het maken van welke voeding ik wanneer ga geven, op basis van wat er het afgelopen kweekseizoen is misgelopen. Daarover later meer...

Maar goed, ondertussen was Swa ook aangekomen en na deze boeiende uitleg van Patrick konden we beginnen aan de rondleiding in de fabriek. Omdat we met een kleine groep tijdens de week konden komen, maakten we alles echt vanop de eerste rij mee. De fabriek was in volle productie. Geloof me, dat is een fascinerend schouwspel. Arbeiders die ervoor zorgen dat alles vlot verloopt, machines die perfect afgesteld zijn en vrachtwagens die werden volgeladen om het eten tot bij jou in de winkel te brengen. Wat mij opviel was dat alles zeer proper was en dat elk plekje optimaal benut werd. Loopbanden die over machines liepen om de zakken eten te vervoeren tot de verpakkingsmachines, voedersilo's en ga zo maar door. De stockage ruimte wordt opgevuld door een computersysteem. De computer bepaalt wat de meest optimale plaats is voor elke pallet en de clark bestuurders leveren ze daar af. Zoveel zaadmengelingen bij elkaar zien is toch wel indrukwekkend. Zeker als je weet dat een Zebravink maar een paar gram per dag eet.

Na de rondleiding in de fabriek konden we tijdens de lunch nog wat vragen stellen en voor we vertrokken zijn we nog langs geweest in het Pet Research Center. Ik heb het in de nieuwsbrief van Vogelevenement.com al aangegeven dat hun kweekruimte en vluchtjes een droom zijn van vele liefhebbers. Geen griezelige laboratoria, maar ruime kweekkooien en vluchten. Daarbovenop hebben ze ook nog eens een persoonlijke verzorger, als dat geen luxe is.

Je kon het al afleiden uit mijn relaas, een boeiende en leerzame dag in goed gezelschap. Ik heb de kans gekregen om het bedrijf achter de zak eten te leren kennen. Bedankt BZC, Patrick en Versele-Laga.